โอกาส..
posted on 21 Apr 2008 10:37 by 25june
เข็มนาฬิกาเดินไปตามวิถีของมัน เป็นอย่างนี้มาตลอดและก็คงจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ
รู้สึก....
เหมือนตัวเองไร้สาระ ไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน
พยายามวิ่งตามหาความหวัง ความฝันของตัวเอง แต่ยิ่งวิ่งไล่เหมือนว่ามันพยายามวิ่งหนีออกไปอีก
เมื่อไหร่จะคว้ามันมาติดมือสักที...
มองดูผู้คนรอบกาย คนที่ประสบความสำเร็จไม่มีใครมีชีวิตที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ มีคนมากมายต้องต่อสู้ ดิ้นรน เคยประสบปัญหา เคยล้ม เคยลุก เคยเจ็บ เคยร้องไห้จนมีวันเวลาที่ดีในชีวิตตอนนี้
ระหว่างที่มองกลุ่มคนเหล่าที่ประสบความสำเร็จทำให้ตัวลอยอยากทำให้ดี ให้ได้ดั่งเขาเหล่านั้น
ชีวิตคนที่ด้อยกว่าเริ่มแทรกเข้ามาระหว่างความคิดอันเพ้อฝันและทะเยอทะยานของเรา
ชีวิตที่วันหนึ่งคิดเพียงแค่จะมีอะไรให้คลายความหิว
ชีวิตที่วันหนึ่งคิดเพียงแค่จะมีที่ซุกหัวหนอนคลายความหนาว
ชีวิตที่วันหนึ่งคิดเพียงแค่จะมีใครสักคนคอยดูแลห่วงใย หรือแม้แต่สนใจบ้าง
ทำให้ฉุกคิดและกลับมาคิดถึงวิถีของเรา เราเดินมาถูกทางแล้วหรือเปล่า หรือว่าเราตามล่าหาความหวัง ความฝันที่เกินตัวไป คิดมากไป ทะเยอทะยานมากไป กลับมาลองถามตัวเองและพยายามค้นหาคำตอบ
ตัวเงิน หรือ เวลาที่เราจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไม่เดือดร้อน สามารถดูแลครอบครัวและคนที่รักได้
อะไรคือสิ่งที่เราต้องการกันแน่
หากมองดีๆแล้วมันก็คือสิ่งเดียวกัน
มันก็คือเงินนั่นแหละ มีเงินก็สบายไม่ต้องลำบาก ไม่ต้องเหนื่อย ไม่ต้องดิ้นรน
แต่ก็ต้องมีคำถามต่อมาอีกคือ มีเท่าไหร่ถึงจะพอ ถึงจะสนองความต้องการของเราได้....
นึกในใจ คิดแบบคนด้อยกว่าหรือคนที่ประสบความสำเร็จ....ดีนะ
......
ระหว่างที่รอยหยักในสมองกำลังทำงานกันอย่างวุ่นวาย เพือที่จะป้อนคำตอบมาให้
ก็ต้องหยุดชะงักกะทันหัน
เพราะจู่ๆก็ได้รับรู้ข่าวว่าเพื่อนคนหนึ่งรถคว่ำและเสียชีวิต
เขาอาจจะยังไม่ได้คิดหรือคิดไว้แล้วว่าต่อไปชีวิตเขาจะวางแผนและเดินไปในแนวทางอย่างไร หรืออาจจะกำลังคิดแบบเราอยู่ก็ได้
...
.........
...............
สติกลับมาที่ตัวเองอีกครั้งและ...หยุดคิดทั้งหมดไม่ว่าจะคิดแบบใด....และก็รับรู้ในวินาทีนั้นว่า
ชีวิตมันก็แค่นี้แหละ
คนอยู่ก็ต้องดิ้นรนกันต่อไป
ปล่อยทุกสิ่งไปตามกาลเวลา
ทำวันนี้ให้ดีที่สุดจะได้ไม่ต้องมาเสียใจในวันที่ไม่มีโอกาสได้ทำ
ที่สำคัญมีความสุขและจงทำอะไรที่อยากทำให้ได้ในปัจจุบันจะดีกว่าที่จะคิดว่าต่อไปเราจะทำ
.........................................................................................
